Hikaye oldukça uzun.. O yüzden kendim özetleyim istedim.

Bir adam , kontrol meraklısı.. Etrafındaki herşeyi kontrol ediyor. O nedenle yakın arkadaşları tarafından BAY KONTROL olarak tanınıyor.

Bir gün tatile çıkıyor Bay Kontrol. Ve akşama doğru bir gezintiye çıkıyor yakınlardaki ormanda.. Zihninde binbir düşünce.. Kontrol ettikleri ve kontrol etmesi gerektiklerine dair.. Derken birden kendini en sevmediği yerde buluyor. Boşlukta... Kontrolünü kaybediyor çünkü, o yere güvenli adımlarla bastığı ayakları boşlukta.. Bay Kontrol uçurumdan yuvarlanmaya başlıyor. Can havliyle bir ağaç dalına tutunuyor. Aşağı baktığında dibi görünmeyen bir delik.. Kayalıklar ve o an akla gelen olası ihtimaller.. Bağırmaya başlıyor. Olur ya biri geçer ve duyar sesini diye..

"İmdaaat! İmdaaaaaaaat! Yukarıda kimse var mı? İmdaat!"

Dakikalarca bağırmışsa da kimse sesini duymamış. İnsanların gezmek için pek kullanmadığı bir yolmuş çünkü orası. Her geçen dakika saatler gibi geliyormuş ona. Kollarındaki derman azalıyor, ne yapacağını bilemiyormuş.

Tam ümidini yitirecekken, tutunduğu dalın üstüne yabani bir güvercin konuvermiş ve adamın hayret dolu bakışları altında konuşmaya başlamış:

"Zor durumda görünüyorsun!"

Adam önce ne diyeceğini bilememiş. Rüyada olup olmadığın sormuş kendi kendisine. Ama güvercin konuşmaya devam etmiş:

"Buradan kurtulmak ister miydin?"

Bunun ilahi bir mucize olduğunu, bu kuşu kendisine Allah'ın gönderdiğine kanaat getiren Adam yüreğinden kopan bir feryatla haykırmış:

"Allah'ım! Bu kuşu Sen'in konuşturduğunu biliyorum. Lütfen Allah'ım, lütfen beni kurtar. Beni buradan kurtarırsan, bir daha asla günah işlemeyeceğim. İyi bir insan olacağım. Bundan sonraki hayatımda hep senin emirlerine uyacağım!"

"Vaatlerde bulunmayı bırak şimdi" diye sözünü kesmiş güvercin. "Buradan gerçekten kurtulmak istiyor musun, sen onu söyle."

"Evet, evet!" olmuş Adamın cevabı.

"Peki" demiş kuş, "Bunun için Rabbinin senden istediği her şeyi yapar mısın?"

Teslimiyetin son kertesine gelen Adamın cevabı yine aynı olmuş:

"Evet! Ne isterse! Emretsin yeter!"

"O zaman senden istenen şeyi söylüyorum" demiş haberci güvercin ve devam etmiş:

"Dalı bırak!"

Duyduklarına inanamamış bizimki:

"Nasıl?"

"Duydun ya, Rabbin dalı bırakmanı istiyor. Korkma, Ona güven.

O seni kurtaracak."


VE HİKAYE BURDA BİTER.

ÜMİTSİZ OLDUĞUMDA, ÇARESİZ, ZAVALLI hissettiğimde kendimi,
Zamanlardan en talihsiz zamanımda,
Üniversitelerdeki iki haftalık başörtüsü saltanatından hemen sonra ,
Duydum bu hikayeyi
ve sordu bırakır mısın dalı diye bir kardeşim?
Bırakırım dedim...
Gözümü kırpmadan bırakırım..
ÇÜNKÜ;
AYAKLARIM YERE BASARKEN DALI BIRAKMAK KOLAYDI!

BİRKAÇ GÜN SONRA,
İstanbul'da ki bir eğitime başvurdum.
Deneyim, tecrübe , referans herşey yolunda..
Yalnız Türkiye gündeminin dahi kaldıramadığı bir problemim var : BAŞÖRTÜSÜ..
Cv'me başörtülü fotoğrafımı eklemiştim...

Olmadı..
Eğitime alınmadım.
Üzüldüm mü ? Evet..
Fakültedeki hocamın sözleri geliyor aklıma, içimi sızlatan sözleri...
Çok zekisin, çalışkansın, biliyorum ilerde çok para kazanacaksın..
Ama tabularını yıkman lazım...

Düşündüm..
Tabularım başörtüm müydü?
Ben eksilecektim.
Bir değil, bin eksilecektim...
Ama malım bir değil bin artacaktı öyle mi?

İşte kendimi bu uçurumda buldum o an..
Uçuruma itilmiştim.
Yuvarlanıyordum..
Ve can havliyle dünya denen dala tutunmuştum.
Aşağıda metrelerce uçurum, karanlık zifiri..
Ve sordu esrarlı kuş:: Dal mı , uçurum mu?
Rabbin sana dalı bırakmanı emrediyor..

Cevap zordu ama netti!!!
ÖNÜME DÜNYA MALI SERİLSE, Kİ ÜZERİNE ÇIKSAM, BAŞIM GÖĞE DEĞSE...
PARÇA PARÇA EKSİLMİŞKEN BEN, ZENGİLLİK FAYDA EDECEK MİYDİ?
Kariyer ruhumu huzura kavuşturacak mıydı?
Para cennetten bir arsa satın alır mıydı bana?

"BEN KULUMA ŞAHDAMARINDAN DAHA YAKINIM" DİYEN ALEMLERİN RABBİNE HAMDOLSUN!!!
Uzaklara bakıp, "KARDEŞLERİME SELAM OLSUN" diyen Efendimizin ,
Kardeşleri olmaya talip olmuşken,
SADECE TEBESSÜM ETTİM!
RABBİM DALI BIRAK DEMİŞ, KONUŞMAK NE HADDİME!

Biliyorum ki.. Rabbimin bizleri kurtaracağı günler yakındır..

Allah razi olsun ahuzar mükemmel paylasim

ahuzar kardeş paylaşımlarını okudukça, ne diyeceğimi bilemiyorum... kalemine, klavyene, zihnine, gönlüne sağlık. paylaşımlarının daim ve kaim olmasını ve okuyanların hakkıyla okuyup istifade etmesini dilerim..

Allah cc razı olsun_çok güzel bi paylaşım oldu bizim için_bizleri silkeleyip düşüncelere,teslimiyete daldırdın saol...

emeğine sağlık ablacım Allah razı olsun. hikaye çok güzel ama kendini anlattığın bölümler çook daha güzel inna bana daha güzel,ağlayarak okudum. Aynı sebepten Kıbrıstayım. Ailemin dizi dibinde okumak varken neden burdayım diye düşünüyorum ve o zaman Rabbime şükrediyorum. burda arkadaşlarımın karşılaştığı hiçbi zorluk bana zor gelmiyo Yardımcım öyle büyük ki her zorlukla beraber bi kolaylığı mutlaka veriyo. sanki geri adım atmamam için sebepler koyuyo önüme.

tekrar takrar Allah razı olsun çok ama çok güzel beni bambaşka güzelliklere sürükledi bi anda

evet yıllardır kanayan bir yara.arkadaşlar konuya yine parmak basıyorlar içlerindeki sıkıntıyı veya sessiz çığlıklarını yazıya dökerek ifade etmeye çalışıyorlar.bizler neyapıyoruz sadece dua.bizler anlayamayız başortülerini çıkarıpta peruk takanların  oanki ruh hallerini.başörtülerini çıkarırken allah ile aralarında ne geçiyor acaba bilemeyiz.acaba sadece yarab ben çıkartmak istemiyorum ama sistem çıkarmamı istiyor affet yarab mı diyorlar.kim bilir neler neler geçiyorlarlar oan kalplerinden..rabbim yar ve yardımcınız olsun kardeşlerim...

dualarımız hep sizlerle kardeşlerim şüpheniz olmasın..