Allah (cc) insanı yaratmış ve yaratılan varlıkların en yücesi olarak değerlendirmiştir. Ve insana dağların bile dolduramayacağı bir gönül vermiştir. Yani insanı boş bırakmamış ve doğru ve yanlışı göstermiştir. oysa insan ömrü boyunca hep yanlış yapmış veya yanlışlıktan dönmeye çalışmış bir şeylere inanarak. Bazen kendinin şerefli bir varlık olduğunu unutup kendinden alt kademede bulunan yaratılmışlara ve acziyeti açık olan, ot, inek gibi varlıklara tapmaya hatta hemcinsi olanlara(firavun,nemrut) tapmaya başlamıştır. Yani kendini unutacak kadar nankörleşmiş bir varlık konumunda olan insandır, başka bir varlık yoktur. insanı maalesef göklere çıkaracak veya zelil edecek bir duyguyla yaratmış yaradan. adına inat denilen. inanmak ve inat var inanmamak bir inanç çeşididir. yani açılımı insan mutlaka Allaha inanır veya allah yok der, sonuca bakılınca hiç bir şeye inanmamak ta bir inanç ekolü olmuş olur. doğrusu insanı yönlendiren burada inattır. örnek; Ebu Cehl Hz.Muhammed şu tepenin ardından bir ordu geliyor dese emin insan deyip inanıyor, peygamberim dediğine inanmıyor çünkü Hz.Peygamber'in peygamber olduğunu adından daha iyi biliyordu. çünkü inatı onu yanlış yönlendiriyordu. bir örnek daha; bir sahabi anne ve babası çok zengindi ve çocuklarının müslüman olmasını istemiyorlardı, fakat o sahabi anne ve babasının şatafatlı ortamını bırakıyor Hz. peygambere iman ediyor daha fakirane bir şekilde kefen bile bulamayacak kadar adı muaz b. cebel. Hz.muaz b. cebel'i inatı doğru yönlendiriyor ve iman da sabit kılıyordu. çok örnekler gösterilebilir. sigara içen bir insan sigarayı bırakmak isterse inadına içmemeye gayret etmeli. islamın ilk şehidesi sümeyyenin inadı da doğru yönlendirdiğinden bacakları ayrılarak şehit edilmiş annemiz. biz insanların yapamayacağı bir şey yok gibi görünür ama Şunu iyi bilmelidir ki inadı yanlış yönlendirilen kişinin Allah katindaki yeri büyük bir hiçtir. Allah doğruluk ve dürüstlükten ayırmasın.