Büyümüşüm ben anne
Yine gülüp geçme
Bu seferki sahi...
Artık,koşmaz olmuşum kalabalıkta
İstediğimi ağlayarak ifade edemez olmuşum
İçime atmışım yaşanmışlıkları,
Ağlarken hıçkıramaz
Gülerken dişlerimi gösteremez olmuşum..
Hayat pembeyken kararmış bi anda
Gerçekler canımı yakmış
Acılarla boğuşmuşum...
İnsanları tanıyamaz,güvenemez olmuşum anne
Birine kapıldım mı vazgeçemez olmuşum
Özlemimi dile getirememişim
Ve içimden geleni söyleyememişim !
Korkmuşum,kaçmışım hayattan
Bir zaman sonrada sıkılmışım yaşamaktan !!!
Büyümüşüm be anne
Ve bir damla su gibi düşmüşüm ayak izine...
Kaybetmekten hep korkmuÅŸum
Dalgaya alınınca susmuşum
Beğenilmeyince ağlamışım
Hep mutlu kalırım sanmışım !!..
Mamamın ayağıma geldiği günleri
Özler olmuşum..
Piknikte hamağı,
'Allah analı babalı büyütsün' sözlerini duymayı..
Boğuşmayı özler olmuşum,
Çimlerde yuvarlanmayı...
Masal anlatan teyzenin sesi gelmiş kulağıma,
Gözlerimde dolmuş amma;
Ağlayamamışım,utanmışım
Sen gülüp geçsende büyümüşüm anne
Küçük kızın olarak kalamamışım..!!!
Ölümü de anlamışım,
Ölenin geri gelmediğini
Ve onunla ölünmediğini..
Hayat öğretmiş tüm bunları bana !!!!!
Bir varmış bir yokmuş diye başlamış,
Ama sonunda üç elma gökten bana sarkmamış...
Madem hayat filmmiÅŸ,
Benim senaryoma ne oldu anne ?!!...
Senide sıktım değil mi ?
Durup dururken bunalttım yine...
Çocukluğumu çokk özledim,
Beni,beni geri götürsene...!!!!!
