kendim...
evet evet kendime anlam veremiyorum..
şu insanoğlu nasıl bir muamma...
yıllarca başörtüme sahip çıktım.
savundum.. Başörtüm yükseklere layıktı.. Bayrak gibi dalgalanmalıydı göklerde..
Onun mücadelesini verdim yıllarca..
Söz söyletmedim,
Eğer kendi kurallarımın geçmesini istiyorsam, ben güçlü olmalıydım.
Yoksa onlar kendi kurallarından bahsedeceklerdi..
Güçlü oldum, olmak için çok çalıştım.
Sabahlarında çok ağladım...
Bir an düşündüm..
Sonra namazlarıma baktım..
Küçük ayrıntılara..
Farzlara ,sünnetlere...
Kaçırdığım vakitlere..
içime, kalbimin taa derinliklerine...
Düşündüm de...
Başörtüsünü yasakladılar...
Ağladık, kimileri yıldı, biz yılmadık..
Ağıtlar yakarken dudaklarımız, liderler olmak için çalıştık , çabaladık..
Başörtüsünü yasakladılar,
Elele verdik, bırakmadık birbirimizi, destek olduk, kimileri köstek oldu, aldırmadık!
Başörtümüze dil uzattılar,
Susturduk...
El uzattılar, direndik...
Ey namazlarım..
Size de sahip çıkmam için,
Dosdoğru kılabilmem için her bir rekatı..
Her secdede yeniden dirilmek için ,
Huzuru yerde gökte değil ,olması gerektiği yerde bulmam için,
Ayaklarıma prangalar mı vurulmalı,
Dillerim mi bağlanmalı,
Namlu ucunda mı yaşamalıyım..
Yasaklanmalı mı dinin direği,
ey namazlarım size sahip çıkmak için , çok mu geç kaldım