Yazı Dilinde Laubalilik

Belki pek çoğumuz farkında değiliz ama “Kuralları olan kurallarına uyulması gereken” bir yazı dilimiz var.

Yazıyorsunuz. İçinizden geldiği gibi yazmanız en güzelidir. Yazı dili kurallarına uygun yazmaya çalışmak içinizden geldiği gibi yazmanızı güçleştirebilir veya engelleyebilir.

Bu durumda önce istediğiniz gibi yazın sonra yazdığınızı okuyarak gerekli düzeltmeleri yapın. Yazım kurallarını bilmiyorsanız öğrenin. Zor değil.

Bloglarda genellikle okuduğumu anlayamıyorum. Çünkü çok hatalar var. En küçük bir hatada takılıp kalıyorum. Bu benim elimde değil. Refleks halini almış. Bazen yazım hatalarından dolayı yarım bırakmak zorunda olduğum yazılar oluyor.

Yazı dilimizi kötü kullanmak kuralları önemsememek kendi dilimize ve kültürümüze bir ihanettir. Birkaç kişiye değil kitlelere hitap etmek isteyen blogcular bunu iyi düşünsün. İslami konularda yazanların da iyi düşünmeleri gerekir.

Nasıl ki Yunus Emre şeyhinin dergâhına odunun bile eğrisini sokmazdı siz de bloglarınıza o derecede saygı - sevgi gösterin özen gösterin.

Bu sözlerimden ötürü kimse gücenmesin “benim tahsilim yok” demesin. Eleştiri yapmakta doğru nedir yanlış nedir insanlara öğretmeye çalışmakta kendinize güveniyorsunuz ki internette web sayfaları edinmişsiniz ve yazıyorsunuz.

Bundan dolayı yazılarınıza ulaşabiliyoruz. Bu ayrıca sizin “ben düşünebilen anlayabilen bir insanım” diye düşündüğünüzü gösterir. O halde bir iki imlâ kuralını da kolaylıkla öğrenebilirsiniz. Sizden Türkçe dilbilgisi kurallarının tümüne çalışmanızı isteyen yok. Birkaç basit kural öğreneceksiniz hepsi bu.

Sadece noktalama işaretlerinde değil ki / de bağlaçlarının ve soneklerinin kullanımında hatalar çok yaygın. Bazı kelimeleri “kendi konuştuğu aksandaki şekliyle” yazanlar çok. Bunlar en sık rastladığım hatalar arasında. Hatta bilinçli ve kasıtlı olarak yazı dilini hiçe sayanlar var. Öyle yazmaları şirin filan olmuyor. Samimiyet göstergesi de değildir. Bu sadece onların kendi yanılgısıdır.

Yazan: E. Ali