Şair ve Şiir

Şiir, öteler diyarındaki yolculukta, karanlık dehlizlerin aşılmasını sağlayan berrak ve müstesna bir ışıktır. Şiir; O'na ulaşma amacı ve gayesi ile pervane olmanın, yanıp-tutuşmanın ve bu uğurda çekilen çilenin terennümüdür.

Şiir; sevda rüzgarının ruhlar alemine düşürdüğü cemre, Yok'u vareden bütünleşmenin-birleşmenin duasıdır.

Şiir; kısa ömrün tuzaklarla dolu labirentinde insanın önünü bulmaya yarayan şaşmaz bir pusuladır.

Şiir; Yunus Emre'de tasavvufun, insan sevgisinin, iyiliğin ve doğruluğun sembolüdür.

Şiir; Hz. Mevlana'da Şeb-i Arüz (düğün gecesi), Muhyuddin-i Arabi'de (büyük bayram)'dır. Herşeyi O'nun varettiği ve herşeyin O'nu anlattığı lisandır şiir.

Şiir; asıl varlığı yoklukla buluşturan bir mecradır.

Şiir; Yahya Kemal'de "Sessiz Bir Gemi" , Cahit Sıtkı'da "Yolun Yarısı" dır. Ve şiir, Necip Fazıl'da "Mutlak Hakikatı Arama İşi" dir.

Şair; kendisine verilen mesajı algılayan, onu insanlara anlatma çabası ile yola çıkmış bir yolcudur.

Şair; sevgi satan kendisine verilen görevi yapma uğrunda sırtında Dünya'yı taşımaya talip, şerefli bir hamaldır.

OSMAN UZUNKAYA