İskender PaLa | samimi hayat..

Samimi Hayat

Yakın zamana kadar, bizim eski edebiyatımız için, yazık ki "hayattan kopuktur" denirdi. Mamafih bu edebiyatın mücerred konularına ve insan ruhuyla örtüşen samimiyetine bakınca, sultana karşı gelmiş bir yeniçerinin isyan hislerini, yahut rüşvet alan bir devlet görevlisinin tepelenmesi gerektiğini aramak belki ondan çok şey istemektir.

Edebiyat eseri, samimiliği ölçüsünde hayatı anlatır; bu doğrudur. Çünkü Allah, insanoğlunu yaratıp da hayat denilen şeyi bağışlarken ona fıtrî bir içtenlik vermiştir ki onunla hayatı anlasın, haz alsın veya hissetsin. İçtenlikten ve samimiyetten uzak her hayat sahnesi, sahte ve kayıp bir ömür parçasından gayrı nedir ki?!..

İnsanın en güzel duygusu hiç şüphesiz İlahî, derunî ve estetik değerler karşısında hissettiği ilham dolu narin lerziştir. Bu iç titremesi, bir nane çöpü kadar cılız dalı üstünde yaprakları dağılmaya hazır bir şakayık olsa; dünyanın bütün tsunamileri, bütün kasırgaları ve bütün fırtınaları da o nazenin çiçeğin yapraklarını dağıtmak için güçlerini birleştirseler, yine de bu güzelliğin yaşama gücüne kıl kadar ziyan eriştiremezler. Bizce samimiyet, işte o çiçeğin dayanma gücünün adıdır ve hayatın tamamını kuşatır. Tıpkı bir ruhun, bedii güzellikler karşısında hissettiklerinin adı gibi.

Binaenaleyh edebiyat eseri de hayatın ne kadar derininde ise o derece kalıcı olacaktır. Hayatın en gizli veya karışık sahneleri yaşanırken insan ruhundaki hamleleri, gönülde biriken duyguları; sevinçleri veya hüzünleri, elemleri veya neşeleri duyurmayan bir edebiyat eseri ne kadar samimi olabilir ki?!..

İskender Pala