Bârân-ı Bahar..

azönce bi dergide okudum sizLerLede payLaşmak istedim

Bahar Yağmuru

Bir gün geLir; süsLü ağaçLar, şuh çiçekLer, yeşiL çayırLar bir kışın dondurucu soğuğu iLe
Kuruyarak, soLarak, sarararak harap oLurLar;
YaprakLar düşer, çiçkLer sararır, çayıLar çatLar:
Tabiat öLür..

Fakat bir gün, hınçLı yağmurLardan sonra yine birgün;
Bu ağaçLar çiçekLenir, çayırLar titeşerek serpiLirLer;
Yeni bir hayat, bir canLıLık titreyişi, bir emeL tazeLiği geLir:
Yeniden bahar oLur..

Benimde süsLü ümitLerim, sonsuz emeLLerim, mutLu aşkLarım;
GizLi kederLerin, hissediLemez eLemLerin kahredici eLinde kurudu, soLdu, sarardı:
Ruhum öLdü..

Fakat benim ruhumun, benim zavaLLı ruhumun baharı geLmiyor..

Mehmet Rauf
(Siyah İnciLer)