Benim anlamadığım bir yazı oldu açıkca ifade etmek gerekirse...
Çünkü benlikte tutunacak bir hakikat göremedim bakınca...
Ama görebildiğim benlikteki imandı tutunabilecek bu yazıda...
Hayat bilmeli ki aslolan, kalbinin gerçek sahibine sımsıkı tutunmaktır.
Kalbe değilde, sahibine tutununca anlam buldu kalb... Akla değil de sahibine tutununda düşünceler anlamlandı...
Dile değil de, sahibine bakınca dilimde şükür yaratıldı bi an...
Bizi bu halimizle yaratıp da, kendini bize tanıtan zata nasıl şükür etmesin ki bu beden...