Çocuklar bizim en değerli varlıklarımızdır. Onlar canımızdan bir parçadır. Bu günün çocukları yarınımızın gençleri ve geleceğimizin de mirasçılarıdır. Dolayısıyla onların bedenen zihnen ve ruhen olgunlaşması için gerekli ortamı hazırlamak başta anne-babalar olmak üzere tüm büyüklerin görevidir.
Eğitim sadece çocuğu okula gönderme ve bilgi verme ile sınırlı değildir. Çocuk eğitiminin temeli onlara örnek olmaktır. Bu bakımdan eğitimde dürüst temiz çalışkan gayretli ve inançlı olmak gibi güzel huy düşünce ve davranışların çocuklara kazandırılması hedef alınmalıdır. İnançlı sağlam karakterli insan ve diğer yaratılanların haklarına saygılı nesiller yetiştirmek yarınlarımızın garantisi olacaktır. Sevgili Peygamberimiz (S.A.V.) de çocuklar için bırakabileceğimiz en değerli mirasın güzel ahlâk ve terbiye olduğunu belirtmişlerdir.
Hz. Lokman (a.s.)’ın kullandığı sevgi üslubuyla çocuklara Allah inancı peygamber sevgisi ve ahlâkî güzellikleri benimsetmek hepimizin görevidir. Ruh ve gönül dünyası ilahi pınarlarla beslenen çocuklar hayatlarının ileriki dönemlerinde zararlı akımlara iltifat etmezler. Öncelikle Yüce Allah’a itaati başkalarına saygı ve sevgiyi öğrenen gönlü vatan ve millet aşkıyla dolu olarak yetişen çocuklarımız ülkemizin ve milletimizin de iftihar vesilesi olacaktır.
Oyun ve arkadaşlık çocuklar için yeme içme ve sevgi kadar gereklidir. Oyun oynamak akranlarıyla arkadaşlık etmek çocukların hem sağlıklı ve dengeli olarak yetişmelerini hem de topluma uyumlarını sağlar. Onlara imkanlar nispetinde oyun ortamı hazırlamalı ve arkadaşlarıyla oynama imkanı vermeliyiz. Bu arada çocuklarımızın kimlerle arkadaşlık ettiklerine ve vakitlerini nasıl ve nerede geçirdiklerine dikkat göstermeliyiz.
Çocuklarımızın ruh ve beden sağlığını olumsuz yönde etkileyen şeylerden korunması önemli bir husustur. Bu sebeple içki sigara gibi zararlı maddelerin çocuklara satılmaması konusunda herkes duyarlılık göstermelidir. Ayrıca çocukları zararlı yayınlardan korumak özellikle onları şiddet ve müstehcenlik içeren sahneleri izlemekten sakındırmak hususunda daha dikkatli olmak gerekir. Bu konuda toplum olarak hepimize bilhassa anne ve babalara ağır sorumluluk düşmektedir. Atalarımız “Eğri ağacın doğru gölgesi olmaz.” demişlerdir. Dolayısıyla çocuklarımıza iyi örnek olabilmek için biz büyüklerin iyiye ve daha güzele yönelmesi gerekir.
Hutbemi Furkan suresînin 74. ayeti ile bitirmek istiyorum: “Rabbimiz! Eşlerimizi ve çocuklarımızı bize göz aydınlığı kıl ve bizi Allah’a karşı gelmekten sakınanlara önder eyle.”