Çocuklara Eşit Davranmak Doğru mudur?

[Efruz]

Adem Bey, çocuklara karşı eşit davranmak lazım değil mi? Aklımı kemiren bu soruya cevap verirseniz çok duacı olacağım. Selamlar…

Mesut Şahiner / Malatya

Değerli Mesut Bey kardeşim, sorunuza sondan başlayarak cevap verecek olursak, diyebilirim ki; anne babaların çocuklarına karşı eşit davranmaları her zaman doğru değildir. Çocuklara eşit davranmak, birçok defa adaletsizlikle sonuçlanır. Çünkü her çocuğun karakteri farklı farklıdır. Örneğin benim üç oğlum var. Düşünün ki bu üç çocuk ortaklaşa olarak aynı hatayı işlemişler. Her biri aynı derecede suçlular. Ben bu üç çocuğa aynı cezayı verirsem haksızlık yapmış olmaz mıyım? Olurum tabi. Neden? Çünkü benim en küçük oğlum vurdumduymazdır. Ona bir ceza verdiğimde, iki dakika sonra unutur gider. Umurunda bile olmaz. Ama ortanca oğlum çok duygusaldır. Aynı suç karşısında ona aynı cezayı verdiğimde hemen kenara çekilir, burnunu çeke çeke, içten içe ağlar durur. Akşama kadar kendine gelemez, “Babam bana nasıl kızar” diye çekildiği köşesinde ağlayarak uyur kalır. Büyük oğlumun ise karakteri daha farklı. O her şeyi içinde yaşar. Aynı cezayı ona da versem, dışından hiçbir şey belli etmez. Ne ağlar ne de küser. Ama bilirim ki, en az bir hafta kendine gelemez…

Şimdi size sorayım, aynı kabahati işleyen bu üç çocuğuma aynı cezayı vererek adaletli davranmış olur muyum? Tabii ki olmam… Eğer ben çocuklarımın karakterlerini hesaba katmadan, onlara eşit davranacağım diye her birine aynı cezayı versem haksızlık etmiş olurum. Çünkü çocuk terbiyesi içe dönüktür ve çocuğun vicdanını terbiye etme sanatıdır. İşte eşitlik olacaksa burada olmalıdır. Anne babanın tavrı çocuklarına yönelik davranışta eşitlik değil, iç dünyada uyandırdığı duyguda eşitlik ilkesine uygun olmalıdır. Buna da “adalet” diyoruz. Bir anne-baba çocuklarının iç dünyalarını bir psikolog, bir pedagog gibi çok iyi tanımalı ve onlara iç dünyalarına yönelik muamelede bulunmalıdır.

Pedagog- Adem Güneş
Semerkand Aile- Şubat 2008