|
Semavi
|
 |
« : 05 Mayıs 2007, 04:44:57 » |
|
ÇOCUK DEDİĞİN... Çocuk dediğin; uslu oturur ,büyüklerin sözünü dinler.
Çocuk dediğin; "yapma"deyince yapmaz, "yat" deyince yatar.
Çocuk dediğin; önüne konanı yer, yeni icatlar çıkarmaz...
Çocuk dediğin; ders çalışır, dik kafalılık etmez.
Çocuk dediğin; çok soru sormaz, karşılık vermez.
Çocuk dediğin; paylanınca önüne bakar, evi dağıtmaz. Çocuk dediğin; herşeyi istemez, her duyduğunu söylemez.
Çocuk dediğin; anasından,babasından korkar, "şimdi seni gebertirim" denince suspus olur. Çocuk dediğin; her önüne gelenle oynamaz, büyüklerin vurduğu yerde gül biteceğini bilir.
Çocuk dediğin; verilen öğütlerin dışına çıkmaz, ağaca da çıkmaz, kapının önüne çıkar. Çocuk dediğin; durmadan ıslık çalmaz, yemekten önce mandalina yemez. Çocuk dediğin; hep top peşinde koşmaz, kuş peşinde de koşmaz, kız peşinde de koşmaz. Çocuk dediğin; büyüklerin bir dediğini iki ettirmez, zırtpırt televizyonu açmaz. Çocuk dediğin; söylenen işten kaçmaz, anasının babasının odasını açmaz, kapı çalınınca, koşup kapıyı açar. Çocuk dediğin; insanın tepesine binmez, akşama kadar bisiklete de binmez. Çocuk dediğin; kimsenin dalına basmaz, ıslak yerlere de basmaz. Çocuk dediğin; sofrada adam gibi oturur, büyüklerin yanında oturmaz, haytalık etmez.
Çocuk dediğin; çocukluğunu bilir, saygı suygu bilir, dersini de bilir. Çocuk dediğin; insanın kafasını şişirmez, pırtlatmak için avucunu şişirmez, çok gülmez. Çocuk dediğin; çağrılınca gelir, yemek saatinde eve gelir, yüzüne bakılınca kendine gelir. ...BÜYÜKLERE GELİNCE..... Onlar büyüktür ve herşeyi yapabilirler. Ve çocuklar yaşlanıp ölünceye dek, her şeyi sadece büyüklerin yapabileceğine inanarak yaşarlar.
|