Ağaç dikmek sadakadır

[Tebessüm]

Şenşen Yıldız akşam olurken yeryüzüne doğru alçaldı. Bulutların ardına gizlenerek dünyayı daha yakından görmek istedi. Evleri, bağları, bahçeleri, dağları, denizleri seyretti. Ağaçların bol olduğu ormanları çok sevdi. Karlarla süslü çam açlarını görünce “Ne kadar güzel şeyler” diye düşündü. Hava kararır kararmaz Aydede geldi. Şenşen Yıldız Aydede’yi görür görmez; “Yeryüzünde uzun ince dalları olan şeyler gördüm” dedi. Aydede “Gördüğün şeylere ağaç denir. Yeryüzünde çeşit çeşit ağaçlar vardır. İnsanlar ağaçlardan kağıt yapabilir, evler, fabrikalar... En önemlisi de insanlar soğuktan korunmak için ateş yakıp ısınır. Defter, kalem aklınıza gelebilen birçok şey için ağaçlardan istifade edilir… Ama ne yazık ki insanlar bu nimetin kıymetini bilmiyor. Dikkatsiz davranarak ağaçları yakıyor ya da hesapsızca kesiyorlar. Bunun için de ağaçlar azalıyor.” dedi.

Şenşen; “O halde ağaçlar çok önemli” dedi. “Tabii” diye karşılık verdi Aydede. “Peygamberimiz ‘Kıyamet kopacağını bilseniz de ağaç dikin’ buyurmuştur” diyerek anlatmaya devam etti: “Medine’de çok zengin bir aile vardı. Bu ailenin büyük hurma bahçeleri vardı. Bahçenin sahibi bahçesinde çalışmayı çok seviyordu. Hurma ağaçlarının her bahar çiçek açtıklarını görünce bir çocuk gibi sevinirdi. Ağaçlarına bir insana bakar gibi özen gösterirdi. Hurmaları olur olmaz her yıl ilk hurmaları Peygamberimiz’e gönderirdi. Bir gün Peygamberimiz’i bahçesine davet etti. Peygamberimiz onun bahçesinde dolaşırken şöyle demişti: ‘Bir Müslüman bir ağaç diker veya bir şey ekerek ondan herhangi bir canlı faydalanırsa o şeyler o Müslüman için sadaka olarak kabul edilir.”